Niet iedere leider is een leider
Onder mijn video over de switch van kennis naar koers, schreef Richard van Houten een reactie die mij triggerde:
"80% ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ญ๐ฆ๐ช๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ด ๐ฅ๐ช๐ฆ ๐ช๐ฌ ๐ฎ๐ฆ๐ฆ๐ฎ๐ข๐ข๐ฌ, ๐ญ๐ฆ๐ช๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ท๐ข๐ฏ๐ถ๐ช๐ต ๐ฌ๐ฐ๐ฆ๐ณ๐ด ๐ฎ๐ข๐ข๐ณ ๐ท๐ข๐ฏ๐ถ๐ช๐ต ๐ฌ๐ฆ๐ฏ๐ฏ๐ช๐ด. ๐๐ฆ๐ฏ๐ฏ๐ช๐ด ๐ช๐ด ๐ท๐ฆ๐ช๐ญ๐ช๐จ, ๐ฌ๐ฐ๐ฆ๐ณ๐ด ๐ช๐ด ๐ณ๐ช๐ด๐ช๐ค๐ฐ."
En toen noemde hij ook nog iets anders: ๐ต๐ฉ๐ฆ ๐๐ฆ๐ต๐ฆ๐ณ ๐๐ณ๐ช๐ฏ๐ค๐ช๐ฑ๐ญ๐ฆ.
De theorie dat mensen in hiรซrarchieรซn vaak promoveren, totdat ze op een niveau terechtkomen waarop ze niet meer competent zijn.
Hard? Misschien.
Herkenbaar? Voor velen wel.
Want kennis is tastbaar, slim en brengt je vaak een stap hoger. En dat is goed, want door kennis heb je meer en betere argumenten, zo zegt Richard mooi.
Maar koersโฆ koers is een totaal ander spel.
Koers vraagt moed, visie en de bereidheid om zichtbaar te zijn, ook als je het niet zeker weet. Om iets te zeggen voordat het is afgetikt en om niet alleen kennis te delen, maar ook positie in te nemen.
En dat is spannend, zeker als je bang bent om door de mand te vallen of je plek te verliezen. Maar juist dat zichtbaar durven leiden, maakt al het verschil: voor je mensen, organisatie en koers.
Dank Richard, voor het scherpstellen. En ik denk meteen weer aan mijn opa Theo, voormalig Luitenant-Kolonel bij de Marine, die mij leerde: kennis is macht, maar karakter nog zoveel meer!
Dus mijn vraag aan jou:
Ken jij leiders die zijn gestopt bij hun niveau van onbekwaamheid?
Of ben jij degene die het patroon wil doorbreken?