Opinieartikelen

In de afgelopen jaren zijn de verhalen die ik dagelijks samen met boegbeelden maak, steeds meer verschoven naar grote maatschappelijke thema’s. Veel gaat over duurzaamheid, rechtvaardigheid, soevereiniteit, leiderschap. Steeds zoeken we naar de ambities daarin. Welke kant moet het op en hoe komen we daar?

Iedereen kent er wel een: iemand die beschikt over de wonderlijke mix van grote mening - kleine kennis van zaken. (En soms zijn we zelf die persoon.)

Wat ik vaak merk is dat dit bij de mensen met véél verstand van zaken tot zoveel weerstand leidt, dat ze zelf terughoudend worden met het geven van hun mening. Ze verpakken die dan in zo’n dikke laag feitelijkheden, dat hun standpunt nauwelijks meer zichtbaar is.

Zeker als het om zichtbaarheid gaat.

Want wie iets in beweging wil zetten, kan zich niet blijven verschuilen. Dan moet je je uitspreken, je nek boven het maaiveld uitsteken en herhalen waar je voor staat, ook als dat spannend is. Stilte bouwt namelijk geen beweging en als jij je verhaal niet vertelt, doet iemand anders het.

Het komt dus niet uit perfecte woorden of strategie, we weten inmiddels wel dat we daar geweldige tools voor hebben ;-)

Maar de energie waarmee je laat zien:
ik vind dit zo mooi om te doen.
ik werk zo graag met mijn klanten.
ik krijg hier zoveel plezier van.

Dat is een wezenlijk verschil. En toch beginnen de meeste gesprekken die ik voer niet over vertrouwen, maar over zichtbaarheid. Over een betere LinkedIn-strategie of hoe je jouw verhaal scherper formuleert.

Terwijl dat nooit het echte vraagstuk is.

Want een boegbeeld zijn betekent niet dat je vertelt waar je bent geweest, welke deals je hebt gesloten of welke awards je hebt gewonnen. Dat is je werk. Heel netjes zichtbaar, maar het is geen leiderschap.

Echt boegbeeldschap begint waar het comfortabele eindigt.

Klanten vragen het. Vrienden vragen het. En ja, soms denk ik het zelf ook. Dan slaat er even twijfel of angst toe. En daarna schud ik ’m weer van me af.

Ja, natuurlijk gebruiken we AI. We zijn niet gek. En ook nog niet (te) oud ;-)
Maar nee: het verandert ons standpunt niet.
Sterker nog: juist nu wordt ons vak belangrijker.

Tijdens een kickoff bij nieuwe klanten laten we altijd inspirerende voorbeelden zien van CEO’s die niet af en toe iets posten, maar echt consequent zichtbaar zijn als onderdeel van hoe ze leidinggeven.

Jouw woorden als boegbeeld van je organisatie doen ertoe. Dus om recht te doen aan jullie expertise, klanten en goede naam, kun je niet zomaar alles roepen. Zorgvuldigheid is een must.

Tegelijkertijd vraagt deze tijd om leiders die meer zijn dan manager van de winkel. Mensen willen bijdragen aan een betere wereld en kijken naar leiders om te zien waartoe en hoe de organisatie zich inzet om de vraagstukken van deze tijd aan te pakken.

Alle boegbeelden die wij spreken, kennen dit gevoel. Je bent bevlogen om verandering te brengen en draagt dat met verve uit... totdat alles als herhaling voelt.

Er lijkt niets nieuws meer te vertellen. Maar, de verandering in de wereld die jij voor ogen hebt, heeft zich nog niet voltrokken. Misschien zijn de eerste stappen gemaakt, of is er iets aan het verschuiven, maar het eindpunt is zeker nog niet in zicht.

Deze week realiseerde ik me, na mooie gesprekken en een event, iets scherper dan ooit: zichtbaarheid gaat niet alleen over wat je zegt.
Het gaat over wat je achterlaat.

Zichtbaar leiderschap begint vaak bij woorden. Bij een scherp narratief: weten waar je voor staat en bekend om wilt zijn.

Wie het nieuws volgt, moet van staal zijn om geen bezorgdheid te voelen. Verliezen we onze vrijheid, welvaart, gezondheid? Of kunnen we dat op een of andere manier toch in de goede richting sturen….?

Bedrijven hebben veel invloed op hoe de toekomst eruit ziet. Als leider ben je de verbinder. Tussen wat er nú speelt, en wat er in de toekomst mogelijk is, tussen de expertise van jouw organisatie en de vraagstukken in de buitenwereld.

Als leider ben je gericht op opbouwen, anderen meekrijgen, plannen vooruit stuwen. Daar kies je je woorden op uit. Diplomatiek, weloverwogen, helder maar als het erop aan komt, ook met een randje ongrijpbaarheid. Niet téveel kleur.

Er is een verschil tussen zichtbaarheid en zichtbaar leiderschap.
Zichtbaarheid is: jezelf laten zien, je verhaal, resultaten en mening.
Daar is natuurlijk niks mis mee. Maar... het kan ook een valkuil zijn: ego-gedreven zenden. “𝘒𝘪𝘫𝘬 𝘮𝘪𝘫.” “𝘒𝘰𝘰𝘱 𝘥𝘪𝘵.” “𝘝𝘰𝘭𝘨 𝘮𝘪𝘫.”

Waarschijnlijk voel je het al.
Alles wil bewegen. Onafgemaakte projecten kloppen op je deur en ideeën die je al jaren met je meedraagt, willen eindelijk lucht.

Dit is geen toeval. Dit is momentum.

Wij maken expertvideo's voor klanten. Video's waaruit expertise en visie spreekt en de energie duidelijk voelbaar is. Maar dat betekent dat we het zelf ook moeten doen. Dus doen Marieke Jansz en ik dat, elke keer weer. Met nieuwe formats en invalshoeken zodat we precies weten wat werkt. En wat niet.

Het was een druk jaar, bij Bureau voor Boegbeelden. We speurden naar nieuws, co-creëerden honderden verhalen, maakten mooie videoproducties en begeleiden bij optredens in media en op podia.

De onderwerpen varieerden van de energietransitie tot eerlijke wereldwijde waardeketens, van vergrijzing tot AI, van biodiversiteit tot zorgstelsel en van leiderschap tot burgerschap.

"𝘌𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘵𝘢𝘭 𝘱𝘢𝘳𝘵𝘯𝘦𝘳𝘴 𝘪𝘴 𝘯𝘶 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘻𝘪𝘤𝘩𝘵𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘭𝘴 𝘣𝘰𝘦𝘨𝘣𝘦𝘦𝘭𝘥. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘩𝘰𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘢𝘭𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘥𝘪𝘵? 𝘏𝘰𝘦 𝘩𝘰𝘶𝘥𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘩𝘦𝘵 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬? 𝘌𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘷𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘥𝘦𝘸𝘦𝘳𝘬𝘦𝘳𝘴 𝘢𝘮𝘣𝘢𝘴𝘴𝘢𝘥𝘦𝘶𝘳𝘴, 𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘤𝘩𝘢𝘰𝘴 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵?"

Die vragen lagen vorige week op tafel bij een van onze klanten. Denise Pellinkhof ✨ en ik namen het marketing & communicatie team een middag mee in onze ideeën.

Nieuwe klanten, structuren opbouwen, keuzes maken, fouten maken, leren, aanpassen. En steeds die vraag: gaan we nog harder werken of uitbreiden? Te vaak stond ik in de productie zelf, rennend om alles gedaan te krijgen.

Maar het was niet alleen werk. In 2025 gebeurde er ook ontzettend veel thuis, in mijn familie- en vriendenkring. Soms komt werkelijk alles tegelijk en dat laat je wankelen. En dan bedoel ik echt wankelen.

“𝘒𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘫𝘶𝘭𝘭𝘪𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘳𝘦𝘴𝘦𝘯𝘵𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯? 𝘌𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘳𝘢𝘵𝘦𝘨𝘪𝘦. 𝘒𝘗𝘐’𝘴. 𝘌𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘴𝘩𝘣𝘰𝘢𝘳𝘥. 𝘌𝘦𝘯 𝘱𝘭𝘢𝘯. 𝘌𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘩𝘦𝘵 𝘬𝘢𝘯 𝘰𝘰𝘬 𝘮𝘦𝘵𝘦𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘥𝘢𝘵𝘢 𝘰𝘱𝘭𝘦𝘷𝘦𝘳𝘦𝘯…”

Ik snap het. Als je verantwoordelijk bent voor groei, mensen, reputatie of resultaat, wil je houvast. Iets dat af is en dat je kunt laten zien in de boardroom.

Bij de Vikingen stond het voor bescherming tegen zeemonsters. Later, op handels- en oorlogsschepen, was het een symbool van kracht, identiteit en richting.

Volgens het volksgeloof: de geest van het schip.

Dat is precies waarom wij dit woord zo sterk vinden voor organisaties.

Zeker als mensen bewust voor jouw masterclass kiezen.

De afgelopen weken mocht ik voor verschillende groepen leden van Vastgoed Nederland staan. Van makelaar tot taxateur: mensen met een verhaal, drukke agenda’s en scherpe meningen. Maar ook: openheid, zin en reflectie.

Dat had ik met luitenant-generaal b.d. Kees Matthijssen.

Een man die leiding gaf in omstandigheden die de meesten van ons niet eens kunnen bevatten: Bosnië en Herzegovina, Irak, Afghanistan, Mali, vier decennia van keuzes maken onder druk die wij alleen kennen uit geschiedenisboeken en krantenkoppen.

Slimme vrouwen met scherpe blikken en stevige banen bij sterke organisaties. Het gesprek kwam op zichtbaarheid, en ineens zei er één:

“LinkedIn? Geen zin meer in. Het is allemaal zo... ego. Kijk mij eens zichtbaar zijn met weer een award of een succesvol project.”

Voor vijf prachtige, grote bedrijven die hun ambassadeursprogramma's echt op orde hebben.

Videodagen, contentkalenders, medewerkers die actief delen op hun persoonlijke kanalen. Het zag er allemaal geweldig uit.

Maar toen we begonnen te praten over boegbeeldschap, zag ik iets verschuiven in de ruimte. Want daar zit 'm de crux: ambassadeurschap is fantastisch, maar boegbeeldschap? Dat gaat echt een stap verder.

Hoe houden we het persoonlijk? En hoe maken we van meer medewerkers ambassadeurs, zonder dat het chaos wordt?"

Die vragen lagen vorige week op tafel bij een van onze grootste klanten. Marieke Jansz en ik zaten een middag samen met hun marcom-team. Ze hadden al bewezen dat zichtbaar leiderschap werkt: hun boegbeelden worden gevraagd voor podia, persaandacht en door klanten. Maar nu willen ze doorpakken.

Vorige week kreeg ik een bericht van een expert in duurzame mobiliteit.
"Ik post nu drie keer per week. Ik sta op evenementen en reageer onder posts van anderen. Maar ik merk niks. Waarom word ik niet gezien?"

Mijn antwoord: je wordt waarschijnlijk wel gezien. Maar je wordt niet gevraagd.

Maar je weet wel dit: wie wil groeien, moet durven verschijnen.

Gisteren sprak ik een klant die dat letterlijk heeft bewezen. In nog geen jaar tijd zijn LinkedIn-connecties en engagement verdubbeld en grote bedrijven zoeken hem nu actief op.

Zichtbaarheid klinkt als iets externs. De aandacht trekken van anderen, top of mind worden en blijven. Hoewel ik weet dat dat niet simpel is, klinkt het ook hol. Want niemand die ik ken wil méér van zijn of haar leven doorbrengen achter een scherm en méér afgeleid worden. Dus: welk doel dien je dan precies?